Wszędzie, gdzie sok z aloesu
Aloe Vera był osiągalny, traktowano go z niesłychanie dodatnim wynikiem i na pokrewne kłopoty uzdrawiające. Używano go na szeroką skalę jako środek na sparzenia, na porost włosów, przeciwko moskitów, na z trudem gojące się rany, do kurowania kontuzji, jakichkolwiek naruszeń skóry, jako lek na robale, do wykluczenia dokuczliwego zapachu potu, na zaparcia, hemoroidy, schorzenia wzroku, niedogodności gastryczne i sporo innych.
Aloe Vera wykorzystywany był też w celu leczenia zwierząt. W roku 1964 „Journal of American Ostheopathic Association” wydał wnioski grupy lekarzy odnoszące się do hamującego działania aloesu na postęp gronkowca (powodujące np. czyraki, itp.) i salmonellę. Po kilku latach naukowcy z Egiptu opisali wyniki studiowań kwalifikowane od tego
